نازنینا حالِ مجنونت دگر   مطلوب     نیست   میرسد روزی بپرسی پس چرا محبوب نیست؟ خود که میدانی که این چشم انتظاری میکُشد دیدگانم شد کویر و ذره ایی مرطوب نیست کِی به دادم میرسی یک گوشه ی چشمی نما حقِ این آواره ی

آوازه یِ بدنامیِ ما تا به کجا رفت؟
میخانه نرفتیم و صدایش همه جا رفت

توبه نَشِکستیم و به آن عهد نشستیم

یارب تو بگو حرمت ماهم به فنا رفت؟

ساقی قدحی داد و   شکستیم   قدح را

او آنچه نظر داشت به یک باد هوا رفت

زاهد برو خوش باش شکستی دل مارا

برسِجده نشستیم و ندیدی که چه ها رفت

عارف قدحی داد شدم مست و ملولش
بی پرده دلم پر زد و تا پیش خدا رفت

ما خانه بدوشیم و نداریم غمی چون
مردی به همین است که با درد و بلا رفت

#ادریس_حیدری.

.... برگ   خزان     دیده  

دیدی که چه کردی ، بگو دربه دری را

آن گریه و آن ناله ی وقت سحری را

رفتی و شکستی دلِ معشوقه ات ای یار

خواندی زدلم این دلِ خونین جگری را؟

من برگِ خزان دیده ام ای بادِ فسونگر

بر سینه نشاندی چه بگویم تبری را

یک نامه فرستادی و از تو خبری نیست

دیدم زتو افسوس همه خیره سری را

دیوانه مپندار مرا با که نشستی

آن قاصدک آورد خبرِ دور و بَری را

#ادریس_حیدری.

.....   خیال     رویت  

یارب مخواه اشکی ، دامان من بیفتد

فصلِ بهارِ عمرم ، پایان من بیفتد

امشب خیال رویت دل می برد زجانم

اشکی زدیدگان و مژگان من بیوفتد

یک غنچه ایی نهادم بر طُره یِ قشنگت
آهسته تر نبینم ، ریحان من بیفتد

بعد از شبِ جدایی من ماندم و نگاهت

کاری نکن از این دل ایمان من بیفتد

حرفی به سینه دارم ناگفته بهتر آنست

راضی مباش دردی بر جان من بیفتد

#ادریس_حیدری.

تو   نبودی   و پس از تو دلِ بی تاب گرفت چشم گریان مرا بی تو دمی خواب گرفت خواب دیدم رخِ زیبای تو را آنسوتر منبر ومسجد و سجاده و محراب گرفت من و تنهایی و این ظلمت شب بی خبریم زفراقت همه شب چهره ی مهتاب